زبس که نمی آیی توعزلم لا ل شد از بس که نمی آیی تو عشق بد حال شد ازبس که نمی ایی تو آه پهلوی غزلها همه از درد تکیدشعرها چال شد از بس که نمی ایی تو سر پیمانه از اشعار غزلها سر رفتعمر صد سال شد ازب
فاراب:جلوتر، رسیدیم به قهوه خونه هشتادوهشت. دیدیم جوونا با اُورکت و تهریش نشستن، بحث و عرقیات گیاهی...خواستیم بگیم ینی مام اهل بخیهایم... رفتیم جلو گفتیم: داداش چطوری؟ اون یارو جنبش و اینا چیشد اخر
گاه گاهی به هزینه شدنش می ارزدبه همان نیش و کنایه سخنش می ارزدلب دریا بروی غرق شوی در معشوقزنده پیدانشوی در کفنش می ارزدسربالین تو اید لبکی هم بگشایدهرچه گوید به لبان ودهنش می ارزدگاهی از شور گناهان ت
●▬▬๑۩۩๑farab๑۩۩๑▬▬●:●▬▬๑۩۩๑farab๑۩۩๑▬▬●:●▬▬๑۩۩๑farab๑۩۩๑▬▬●:پسرک انگور فروش)کلیشممحله نعلبندان وآهنگراناسبی که سمش روی پای مردنعلبندومیخی که سر آن ابعاد مخروطی زیرآفتاب برق میزندچکشی که با دسته چوبی ا
0کائناتای محشای لبت قانون جذب کائناتای فرایند دهانت زعفران قائناتای خراسانیترین سبزی که رویایم توییآهوی رم کرده ی تهرانیم سوی هراتای که شالیزار موهایت چو امواج خزرای که میلادت کنارسروه
یک چشمه غزل بک کوزه ی بر گشته زدستم عسلی نآبیک چشمه غزل ریخته دستم غزلی نابکندوی لبت را بشود واکنی امشبتا آنکه شوم شهره به ضرب ا لمثلی نآبدرگیر شو تا شعر شود حس می انگیزآغوش تو آغوش من از یک بغلی نآبچ